Erna

Hi, ik ben Erna Berghuizen. Samen met mijn man woon ik in Ede. Onze 2 volwassen
dochters en zoon zijn inmiddels uit huis. In dit stadium van mijn werkleven vind ik het fijn om
de werkcirkel rond te maken en mijn levenservaringen, -kennis en -kunde terug te geven aan
de maatschappij.

Van origine ben ik ontwikkelingspsycholoog en toen ik klaar was met studeren (80-er jaren)
vond ik mijzelf te jong en te onervaren om ouders te adviseren over het opvoeden van hun
kind(eren). Ik ben gaan werken in het werkveld van mijn tweede studie: onderwijskunde.
Psychologie bleef echter trekken. En zwanger van onze tweede dochter (ruim 25 jaar
geleden) heb ik de overstap gemaakt om een eigen praktijk voor begeleiding te beginnen.
Daar begeleidde (en begeleid) ik met veel plezier volwassenen, die ook vaak een ouderrol
vervulde, soms adolescenten en jong volwassenen in de opstart van hun werkleven. Wie ben
je nu werkelijk onder alles wat je moest worden door verschillende omstandigheden? Wat
maakt je nu echt van binnenuit blij?

Rond 2020 begon het ook weer te kriebelen om mij meer op gezinnen te gaan richten. Hoe
zit het gezinssysteem in elkaar en wat moet er gebeuren om het gehele systeem (weer)
veerkrachtiger te maken? Als het gezin rond het kind ook meebeweegt en
ondersteunt, kan er een bredere verandering plaatsvinden. In mijn werk bij Stichting ROOZ
als gedragswetenschapper kijk ik dan ook breder dan het kind. Vaak merk ik dat
het gezin het fijn vindt om meer steun te krijgen uit hun omgeving. En ervaren ze dat samen
delen en samen dragen werkt. Al is het natuurlijk moeilijk en niet altijd fijn om de
buitenwereld te vertellen over de problemen binnenshuis.

Ook bied ik samen met collega Annella het traject Samen Als Team Opvoeden aan. Ik beleef
hier veel plezier aan en ben dankbaar voor het vertrouwen die ouders mij geven om hen te
mogen ondersteunen. Door meer inzicht in zichzelf te geven (wat neem je onbewust mee uit
je eigen opvoeding), in de interactie onderling en de interactie met hun kind(eren) maken ze
echt sprongen in hun samenwerking. Dat vind ik fantastisch om mee te maken, en dapper
van de ouders om zich zo open te stellen.

Daarnaast merken we geregeld dat traumatische ervaringen van het kind de
verdere ontwikkeling in de weg staat. Er is echter vaak een wachtlijst voor
traumabehandeling in de gezondheidszorg. Frustrerend voor het kind en de
ouders/verzorgers, en vaak vertragend voor onze begeleiding. Dat is ook de reden waarom
ik mij als psycholoog verder heb geschoold in traumabehandeling. Waar nodig geef ik, ter
ondersteuning aan onze begeleiding, EMDR aan het kind.

Tot slot begeleid ik mijn collega’s zorginhoudelijk in hun werk. Zo nemen we geregeld alle
casuïstiek met elkaar door, zodat we met elkaar de juiste manier van begeleiding blijven
geven.

Door mijn rol als gedragswetenschapper binnen Stichting ROOZ ben ik weer aangesloten bij
mijn oorspronkelijke specialisatie Ontwikkelingspsychologie, en nu wel met ruime
levenservaring. De cirkel is rond.

Naast mijn werk ben ik aangesloten bij de Soroptimisten club Ede, een serviceclub voor en
door vrouwen en meisjes, en werk ik als vrijwillige interviewer voor Stichting Komma om zo
kinderen van terminale ouders te voorzien van het levensverhaal van de betreffende ouder.
Als het even kan doe ik aan Yin Yoga voor de ontspanning en om in contact te komen met
mijn lijf, naast het wekelijkse circuitje. En van een avondje bingen word ik ook heel blij.